Ülke çapındaki evsiz insanlara ilişkin en son istatistikler, herhangi bir yılda Kanada'da 250.000'den fazla kişinin evsizlik yaşadığını belirten Kanada Evsizlik Gözlemevi raporundaki 2016 yılına aittir.

2018 federal hükümet raporuna göre, ülke genelinde herhangi bir gecede 25.000 ila 30.000 kişinin evim diyebileceği bir yeri yok.

Ancak bu rakamlar tüm hikayeyi anlatmıyor çünkü evsiz kalan her insan sayılmıyor.

Harvard Üniversitesi'nden halk sağlığı uygulamaları profesörü Howard Koh bir röportajda CTVNews.ca'ya "Evsizlik giderek daha görünür hale gelen bir insani kriz ve kolay çözümler politika yapıcılara onlarca yıldır meydan okudu." "Bu krize yanıt olarak daha birleşik ve acil bir işbirliğine ihtiyacımız var ve akademi tüm sektörler arasında yer almalı (gerekli) ve daha fazlasını yapmalı."

Koh, dönemin ABD başkanı Barack Obama tarafından aday gösterilmesinin ardından ABD sağlık ve insan hizmetleri departmanının sağlıktan sorumlu 14. sekreter yardımcısıydı. Sağlık bakımı araştırması sayesinde, araştırmacıların evsizlikle uğraşan insanları gözden kaçıracağını fark etti.

"(Evsizlik) riski altında olan pek çok insanın sınırda olduğunu biliyoruz. Bunları özellikle akademik çalışma yoluyla daha iyi tespit edersek ve ardından toplumdaki ve devletteki liderlerle ortak olursak" dedi. ve federal düzeyde, belki de acı çekmeyi önleyebiliriz."

TOPLULUKLARLA GÜVEN İNŞA ETMEK

Finansmanın evsiz insanlara gerçekten yardımcı olacak programlara yönlendirilmesini sağlamak için, araştırmacıların bu nüfusla sayımlar veya anketler yapmaları gerekiyor ki bu, evsiz nüfusun geçici doğası tarafından zorlaştırılan bir başarı.

Gizli evsizlik , araştırmacıların Kanada'daki tüm evsiz insanları kapsayan araştırma yöntemleri geliştirmeyi neden zor bulduklarının bir faktörüdür. Terim, kanepede sörf yapan veya arabalarda, terk edilmiş binalarda ve diğer tehlikeli barınma durumlarında uyuyan, ancak sokakta görünmeyebilecek insanları ifade eder.

Evsizlikle uğraşan insanlar da savunmasız konumlarda olma eğilimindedir. Birçoğunun akıl hastalıkları, madde bağımlılığı sorunları var ve evsizlik nedeniyle travmatik olaylar yaşadılar, bu da anketörler ve araştırmacılar için onlarla ilişki kurmayı zorlaştırıyor.

Kanada Evsizlik Gözlemevi'nin araştırma ve değerlendirme direktörü John Ecker, CTVNews.ca'ya telefonla yaptığı bir röportajda, "Tarihsel araştırmalar, üzerinde çalıştıkları popülasyonlardan, özellikle de dezavantajlı olanlardan kesinlikle çok şey aldı." "İnsanlar her zaman etkileşimde bulundukları topluluklara geri bildirimde bulunmuyor ve ayrıca insanları bu araştırma uygulamalarının bazılarına dahil etmiyor. Zaman alıyor, öylece müdahale edemezsiniz."

Herhangi bir anket araştırması yapılmadan önce Ecker, toplulukla istişare yapılması ve yakınlık kurulması gerektiğini söylüyor. Listedeki bir numaradan ziyade bir kişi olarak kim olduklarını anlamak, kişinin tekrar araştırmaya katılma potansiyeline sahiptir.

Ecker, "Bir kişinin zamanına ve düşüncelerine saygı duymak için insanlara bir tür ücret sağlamak da önemlidir." Dedi.

Şu anda çoğu devlet kurumu, kaç kişinin evsizlikle uğraştığına dair bir resim çekmek için belirli bir zamandaki (PiT) sayımlara güveniyor. Bu yöntem, toplulukların ve gönüllülerin iki yılda bir tek bir gecede sokaklarda evsiz kalan insan sayısını hesaplamasına dayanır.

Savunucular, PiT sayımının yararlı olmasına rağmen, özellikle coğrafi olarak hassas olduğu ve yalnızca bir gece gerçekleştiği için gerçek sayının yalnızca bir anlık görüntüsü olduğunu söylüyor.

Ecker, "Puan zaman sayımlarına ilişkin oldukça geçerli bazı eleştiriler olduğunu düşünüyorum" dedi. "Gizli evsizliği bu PiT sayımlarının bir parçası olarak sıralamaya çalışmak için çabalar olduğunu biliyorum, ancak bu inanılmaz derecede zorlayıcı ve kesinlikle toplumdaki evsizlik riski altındaki insan sayısını elde edemiyor."

PiT sayımlarında daha az evsiz insan yer aldığında, sayılar o kadar az doğru olur. Ecker, topluluklarla güven oluşturmanın inanılmaz derecede önemli olduğunu ve katılım şansını artırabileceğini söylüyor.

Ecker, "Topluluğunuzun bir acil durum barınağı olup olmadığına bağlıdır," dedi. "Kırsal, uzak ve kuzeydeki toplulukların genellikle acil durum sığınakları olmadığını biliyoruz. Bu nedenle (PiT sayısı), bu küçük topluluklarda mümkün olmayacak."

PiT sayımları için standardizasyon olmadan, sonuçlar farklı enstantane görüntüler sergileyecek ve karşılaştırılabilir olmayacak, bu da bazı kişilerin asla sayılmamasına izin verecek ve bu da hafife alınan tahmini daha da artıracaktır.

Bazı belediyeler bir adım daha ileri giderek evsiz insanlara geçmişlerini, geçmişlerini ve ihtiyaçlarını sormak için anketler geliştiriyor. Ecker, anketlerin politika yapıcıların, evsizlikle uğraşan insanların yaşadıkları deneyimler aracılığıyla özellikle hangi programların işe yarayıp yaramadığını anlamalarına olanak sağladığını söylüyor.

Ecker, "Ayrıca, bu destekleri sağlayabilecek personel üyeleriyle ve bir program veya mevcut durum hakkında tam, her şeyi kapsayan bir anlayış elde etmek için nezaret eden idari personelle de sık sık konuşuyoruz" dedi. "Diğer zamanlarda, aynı deneyime sahip insanları, bir araya gelebilecekleri bir odak grubunda bir araya getirmek ve ardından fikirlerini birbirlerine yansıtmak istersiniz."

TAHMİN ETMEK İÇİN BAŞKA BİR YOL

2019'da Britanya Kolumbiyası, eyaletin evsizliği sayma şeklini değiştirdi . BC, PiT sayımlarına güvenmek yerine, Sosyal Kalkınma ve Yoksulluğu Azaltma Bakanlığı, BC Konut ve Sağlık Bakanlığı dahil olmak üzere çeşitli il bakanlıklarından alınan verileri kullanmaya başladı. Sığınaklardan, gelir yardımı programlarından ve Sağlık Hizmetleri Planı müşteri kayıtlarından alınan önemli veriler, hükümetin güncel bilgileri kullanarak hangi toplulukların barınma eksikliğinden muzdarip olduğunu belirlemesine yardımcı oldu.

2019 raporu , kişi başına yüksek sayıda evsizlikten muzdarip kırsal toplulukları göstererek, hükümete önleyici tedbirlerin gerekli olduğu sinyalini verdi.

Bu evsizliği sayma yöntemi, halk sağlığı araştırmacısı Stephenson Strobel ve ekibinin Ontario'da test ettiği bir yöntemdir. O ve meslektaşları bulgularını Ocak 2021'de StatCan tarafından yayınlanan bir raporda özetlediler .

Strobel, "Sahip olduğumuz endişelerden biri, bu nüfusun çok geçici ve takip edilmesi çok zor, eğer bunu yapıyor olsaydık, onları takip etmekte zorlanacaktık" dedi.

Bu yöntem, Ontario Sağlık ve Uzun Süreli Bakım Bakanlığı tarafından finanse edilen bağımsız bir kurum olan Clinical Evaluative Sciences'ın (ICES) hastane acil servis verilerine dayanıyordu. Acil servise ev adresi olmadan giren kişilere posta kodu yerine "XX" verilir. Bu, araştırmacıların belirli bir kişinin bir hastaneden diğerine ne zaman taşınacağını görmelerini sağladı.

Strobel, kırsal ve ücra topluluklar da dahil olmak üzere bir ildeki tüm hastanelerden veri alabilmenin, gönüllülerin yıl içinde bir gün PiT sayımı için seçilen birkaç belediyeye gitmesinden daha doğru bir tahmine olanak tanıdığını söyledi.

"Gerçekten hızlı verilere ihtiyacınız varsa, evsizliğin önümüzdeki bir veya iki ay içinde nerede sorun haline geldiğine dair bir fikre ihtiyacınız varsa, bunu böyle yaparsınız" diye açıkladı.

Strobel, Ontario'daki evsizlerin sayısını ölçmek için tüm projenin 10.000 dolardan az sürdüğünü ve bunun çoğunlukla hükümetten veri almanın maliyeti olduğunu söylüyor.

Strobel, "Bu, Kanada çapında yapılabilir… Kanada'daki evsizlik düzeyi hakkında bir tahmin alabilirsiniz, yarın isterseniz, yapmanız yeterlidir" dedi.

Ancak, Strobel'in yönteminin sınırlamaları da yok değil. Evsiz kişilerin bir hastaneye başvurması gerekir, aksi takdirde sayılmazlar.

Strobel, bir sağlık hizmeti ortamında evsizlikle uğraşan insanlara yönelik damgalama hakkında, "Acil servis, bu insanların gelmek istedikleri son yerlerden biri çünkü orada altı saat geçirdiler ve uygulayıcıların onlarla ilgisi yok." dedi.